یک - از همه دوستان به خاطر ناپیدا بودن در صفحه کامنت های شان معذرت می خواهم ولی باور کنید همه را می خوانم و اگر حرف به درد بخوری داشتم میزنم،فقط اصلا دلم نمی خواهد مثل بقیه بنویسم  "خوب بود،لذت بردم،به من هم سر بزن"

دو - از دوستان عزیزم معذرت می خواهم که بلد نیستم!! به sms های بسیار بسیار پر مهر و محبت send to all شان پاسخ بدهم.

سه - عزیزانی که لطف کردند و به من لینک دادند کامنت بگذارند تا در اسرع وقت جبران کنم.

چهار شنبه - من این جزیره سرگردان را  /  از انقلاب اقیانوس  /  و انفجار کوه گذر داده ام

و غـــــزل

به خودم فحش می دهم هر روز،با خودم داغ می کنم در تب !!

پدرم قهوه ای بدون شکر،مادرم تلخ می برد بر لب

به خودم نیش می زنم اما، توی  دست کسی نمی سوزم

زنده ماندن چقدر غم خیز است،مثل حال و هوای یک عقرب

دست می شویم از تمام خودم توی پاشویه ی هگل غرقم

پشت این یاس فلسفی چندی ست در خودم "تیر" می کشم هر شب

ابر هایی که هرزه/ تر شده اند در سرم قطره قطره می زایند

کوچه در انتها مرا بلعید ــ :"تف بکن هر چی خوردی لامصب" ↓

[من شبیه تهوعی بدبو توی یک نایلون گره خورده

گوشه ای از پیاده رو در کادر...]  ــ :" اصلا این فیلم را ببر به عقب! "

□□□

بچه ای بیست ساله در شکمم هی مرا جیــــــــــــــغ می شود هر شب

زندگی یک درام مسخره است

                                         [مرده دنیا می آورم خود را]