"خبر به دور ترین نقطه جهان برسد....."

دیگر به زیر سایه این گنبد کبود

غیر از خودش! خودش و خدا هیچ کس نبود

دیگر کسی نبود کنارش ولی هنوز

این زن برای "هیچ کس"اش شعر می سرود!!

امروز روز هفتم مرداد سال قبل

تقویم هم کلافه شد از این همه رکود

کبریت می زند به دو تا چشم کاغذی ت

عکسی که دست های تو بر شانه هاش بود

تنهاست قلب خسته اش وُ " تیر" می کشد

دیگر اتاق پر شده از حلقه های دود

چیزی درون مردمک اش برق می زند

خواهد پرید سمت خودش زودِ زودِ زود...

□□

دست تو دور گردن او حلقه...نه نشد

حتی طناب معرفتش بیش از تو بود!!!